Öncelikle merhabalar,

Ben sizler ve sizin çocuklarınız gibi bir yüzücüyüm, ancak sizlerin yaşamlarınızı, antrenmanlarınızı, saatlerinizi okuyunca yüzücüyüm demeye utanıyorum maalesef. Yüzme sporunu yapmaya çalışan bir birey olarak adlandırıyorum kendimi. Sadece ben değil, diğer takım arkadaşlarım da…çünkü bu şartlara bırakın milli yüzücü olup olimpiyatlarda ülkemi temsil etmeyi, Anadolu kupalarında bile başarı elde edemeyiz.

Bunları neden söylediğimi anlayabilmeniz için size kendimi tanıtayım;

Ben Sivaslı bir yüzücüyüm. 4 yaşında yüzmeye başladım. Yani neredeyse kendimi bildim bileli yüzüyorum. Havuzu evim olarak görüyordum. Sonra antrenörüm yüzmeyi kısa süreliğine bırakınca ben başka bir antrenöre geçmek zorunda kaldım. İlk zamanlar çok güzeldi, yaşımıza göre oldukça hızlıydık. Takım arkadaşlarım da çok başarılıydı. Bazı branşlarda ben onları geçiyordum, bazı branşlarda da onlar beni, ancak şehrimizde bulunan tek havuz- üniversiteye bağlı – sıkıntı çıkardı ve antrenmanlarımız ara verdi.

Sonra öğrendim ki lisansım konusunda da sıkıntı olmuş, antrenörüm lisansımı hiç alamamış. Burada suçlu kim bilemiyorum, ama benim önüme büyük bir engel konuldu.

3 yıl sonra yani bu sene yüzmeye tekrardan ilk antrenörümle başladığımda öğrendim ki benimle beraber yüzen takım arkadaşlarım çok iyi yerlerdeler. TOHM da, Fenerbahçe de…

Maalesef ki ben kilo almış, ara vermiş bir şekilde 8. Sınıfta, kendi yaşıtlarından oldukça geride bir -eski- yüzücü olarak tekrar başladım. Bir süre sonra Anadolu kupasının elemelerine gittik ve gördüm ki biz yüzücü değilmişiz, çünkü biz haftada topu topu 3 gün 1.5’ar saat sadece yüzme antrenmanı yapıyorduk. Ne kara antrenmanı ne de başka bir koordinasyon çalışması yapabiliyorduk. Eskiden bu imkanlarımız vardı ve yapabiliyorduk, ama şimdi üniversitenin havuzu bize havuzu kiralıyor ancak bunu sporcular gelişsin, şehrimizden iyi yüzücüler çıksın diye değil ticaret için yapıyorlar.

Oysa sırf sporcu gelişsin diye bize haftada 4.5 saatçik değil hem kara hem havuz antrenmanlarını yapacağımız gelişebileceğimiz kadar süre vermeleri gerekirdi, çünkü mevcut havuzun yanında kara antrenmanı yapabileceğimiz yerler de mevcut. Tüm bu şartlara rağmen – ki özel ders gibi bir imkanımız da yok çünkü başka antrenör yok- 4. 5. Olan ancak kendini geliştiremeyen takım arkadaşlarım var.

Tüm umudumuz şehrimize yapılacak olan olimpik havuz ancak o da 4 yıl önceden konuşulmaya başlandığı halde 2 yıl önce yapımına başlandı ve hala bitemedi. Eğer böyle giderse bizim yaşımız geçecek ve kapasitemiz olduğunu bile öğrenemeden bu spora veda etmiş olacağız.

Gerekli kurumlara bu sıkıntımızı ilettik ama bir sonuç alamadık. Benim tek umudum bu sayfa ile belkide havuzumuz tamamlanacak ve bizde diğer yüzücü kardeşlerimiz gibi çalışabileceğiz.

Berna Hanım sayesinde burada sesimi duyurabildiğim için çok mutluyum. Nasıl yardımınız dokunacağını tam olarak dile getiremiyorum ama sizlerin bizi anladığınızı biliyorum lütfen bizlere yardım edin ve önümüzdeki engelleri alın.

Unutturmayalım ki spor futboldan ibaret değildir…

Ecesu Duman

Yüzücü Annesi©™

Reklamlar