15 yıllık annelik yolculuğumun 8 yılı yüzücüannesi olarak geçti. Bu yolculuk bana tek başına 30 yılda öğrendiklerimden çok daha değerli şeyler öğretti ve kendi hakkımda bilmediğim bir sürü güzelliği keşfetmemi sağladı. Çocuk sahibi olmaya karar vermemizden itibaren çevremdeki bir çok anneden çok daha zorlu bir yolculuk yapmama rağmen bugün bu zorluklar için şükrediyorum, çünkü beni ben, çocuklarımı da benim çocuklarım yaptılar.

YÜZÜCÜ ANNESİ OLARAK ÖNEMİNİ FARKETTİĞİM 5 ŞEY

1 CESARET

cesaretAnnelik başlı başına bir cesaret işi. Yüzücü annesi olmak da bu cesareti çocuklarına nakış nakış işlemen gerekiyor demek. İlk yarışlarında depar taşında beklerken; bu ilk adımın atılması gerektiğini, sonuç ne olursa olsun bu adımı cesurca atabilmeleri için yanlarında olduğumuzu bilmeliler. Cesaret korkmamak değil, korkuyla nasıl baş edeceğini bilmek demektir. Yarışı kaybetse bile tekrar ayağa kalkabilmek sadece cesurların yapacağı bir şeydir.

2 ALÇAKGÖNÜLLÜLÜK

Kendine güven ne kadar önemliyse bu güveni başkalarının gözüne sokmamak da bir o kadar önemli. Yarış sonrası tavırlar bir yüzücünün karakterini gösterir. Kazandıysa bunu takım arkadaşları ile paylaşıyor mu? Kaybettiyse kazananı tebrik edebilecek zarafete sahip mi? Yüzme her ne kadar bireysel bir spor olarak addedilse de %100 ekip işidir. Ekipteki tavırlar sporcunun kaybetse bile sevgiyle sarmalanmasına, kazansa bile dışlanmasına yol açabilir. Yarış sırasında ve sonrasında sizin tavırlarınız da “ebeveyn takımındaki” yerinizi gösterir.

3 YARDIMLAŞMA

Multiracial Hands Making a CircleYüzme başlı başına zor bir spor. Uzun çalışma saatleri, uzak mesafeler, beslenme vb gibi dikkat edilmesi gereken bilumum milyonlarca hassas nokta… Yardımlaşmadan bu gemiyi yürütmek kırmızı kar yağmasın beklemek kadar boş bir hayal. Hele ki hastaysanız ve/veya çalışıyorsanız. Uzun saatler bir arada olduğum anneler sayesinde biz çok zor bir (TEOG) süreci yardımlaşarak başarı ile geride bırakabildik. Kendi aile fertlerimizin bile yetişemediği, el uzatamadığı durumlarda birbirimizin en güvendiği kişiler olduk. Bu güven çocuklarımıza da yansıdı. Hepsinin bir değil bir kaç annesi oldu. Kimi zaman yedirdi, kimi zaman evinde misafir etti, kimi zaman ağlayan gözlere yumuşak omuz oldu. Çocuklarımıza yardımlaşmanın değerini göstermek kadar güzel ne olabilir ki? Artık hepsinin bir takım kadar kardeşi var!

4 SEVGİ

sevgiYüzme; sevmeden yapılması imkansız bir spor kanımca. Bir antrenörün dediği gibi deli işi, iki duvarın arasında saatlerce git-gel! Daha önceki yazılarımda söylediğim gibi ben “su” insanıyım. Denizin dibinde bir kaç saat geçirince kendimi tazelenmiş hissederim. Havuzda bir kaç kulaç atınca şarj olurum. Bu sevgiyi ne mutlu ki çocuklarıma da aşılayabilmişim. Sevmişler ki haftanın 6 günü o iki duvar arasında gidip gelebiliyorlar. Sevmişler ki 8 yıldır yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen hala havuzdalar. Sevgi emek ister. Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu! Sevgi emekti!

5 UMUT

umutÖnümüze ne kadar engel koyulursa koyulsun umut etmek zorundayız. Pes etmek çok kolay. Maddi manevi zorluklar, zaman, mekan hepsi aleyhimize işliyor olabilir. Henüz ergenliğe girmiş çocuğunuz sizin görebildiğiniz geleceği göremiyor olabilir. Antrenörünün verdiği hedefler ne kadar onun işi ise, o hedefe ulaşmak için çalışırken çocuğumuzu yüreklendirmek, destek olmak, umut etmek ve umutlarını kaybettirmemek de bizim işimiz. Bu hedef ister en iyi zaman, ister diskalifiye olmamak, ister madalya, ister rekor olsun umut etmeden oraya ulaşmak imkansızdır. İlham verin! Umut dağıtın! Sadece yüzücülerinize değil, ruhen dağılmak üzere olan yüzücü ebeveynlerine de yapın bunu, çünkü onlar yıkılırsa yüzücü de kaybeder!

Berna Çetin Kavili

Yüzücü Annesi ©

 

 

 

 

 

 

 

 

Reklamlar